![]()
|
|
Atasözlerimiz
|
Acem yapması (yapıncası) gürcü papağı, tencere yuvarlandı buldu kapağı [Acem yapmasi (yapincasi) Gürci papaği, tencere yuvarlandi buldi qapaği].
acı acıyı, su sancıyı bastırır [aci aciyi ~ sanciyi basţurur].
aç ayı oynamaz [ac avi ~].
aç gez tok sallan [ac ~ toh ~].
aç gözün açarlar (açtırırlar) gözün [~ gözun, ~ (açţururlar) gözun].
aç ile çıplak kudurgan olur [ acinan çiµlah qudurğan ~ ].
aç itin menzili olmaz [ac itın ~ ~].
aç katık, uyku yastık istemez [ac qatuh, yuhı yasţţuh isţamaz].
aç olan neyler katığı, uykusu olan neyler yastığı [ac ~ neylär qatuği, yuhusi gälän neylär yasţuği].
aç tavuk rüyasında darı görür [ac tavuh rüyasında ţarı görur].
açı oynatma, toku tepretme [aci ~, tohi tepratma].
açın amanı tokun imanı olmaz [acın amani, tohun imâni olmaz].
açın mezarını kimse görmemiş(tir) [acın mezerini kimsä görmamiş(ţur)].
açtırma kutuyu, söyletme kötüyü [açţurma qutiyi, söylätma kötiyi]
adamın adam olsun da konacağı yer çalı (çam) dibi olsun [~ ~ ~ ~ qonacaği ~ çali (çam) ~ ~ ].
adamın ahmağı pehlivan, atın ahmağı rehvan olurmuş [adamın ahmaği ~, ~ ahmaği ~ olurmiş].
adamın karnına vurmuşlar [vay arkam[ demiş [~ qarnına vurmişlär [vay arham[ demiş.
adın çıkacağına canın çıksın (daha iyidir) [~ çıhacağına, ~ çıhsın (daha eydur)].
adın nedir? -Reşit. Sen söyle sen işit [~ nadur? -~ . Sän söylä sän eşit].
ağa diye diye maldan, yiğit diye diye candan ederler [~ diyä diyä ~, igit diyä diyä ~ edärlar].
ağacın dallısı, adamın kıllısı (iyidir) [~ ţallısi, ~ qıllısi (eydur)].
ağacın meyvesi kendine benzer [~ meyväsi gendına benzär].
ağaç ağaca çatılarak bina yapılır [~ ~ ~ ~ yapılur].
ağır basınca yünül kalkar [~ ~ yüngül qalhar].
ağır baş sallanmaz [~ ~ ~].
ağır otur ki batman gelesin. [~ ~ ~ ~ gälasın].
ağlama ağlamayı getirir [~ ~ gäturur].
ağlamayan cocuğa meme vermezler [ağlamiyan ~ ~ vermäzlar]
ağlayanın malı gülene kalmaz [~ mali güläna qalmaz].
ağrımayan dişe kerpeten atılmaz (vurulmaz) [ağırmiyän dişä kelpet ~ (~)].
ağzı açığın malını gözü açık kapar (yer) [ağzi açuğun malıni gözi açuh qapar (yer)].
ah yerde kalmaz, bağıra bağıra da gelmez [~ yerdä qalmaz, ~ ~ ~ gälmaz].
ak göt ila kara göt geçitte (köprüde) belli olur[ah götinän qara ~ geçittä (köpridä) belli ~].
ak mal kara gün içindir [ağ ~ ~ ~ içündur].
akacak kan damarda durmaz.
akıl akıldanüstündür arşa varana kadar [aqıl aqıldanüstundur ~ ~ qadar].
akıllı adam acığını kendinden alır [aqılli ~ acığıni gendındän alur].
akıllı hırsız ev sahibini suçlu çıkarır [aqılli hırhız ev sahabıni suçli çıharur].
akıllı olsun da düşmanın olsun [aqılli ~ ~ ~ ~].
akıllı sayı sayana kadar deli köprüyü geçer [aqılli säyi ~ qadar ~ köpriyi geçär]
akılsız başın cezasını sefil ayaklar çeker [aqılsız ~ cezasıni ~ ayahlar çekär].
akılsızın parası her zaman akıllının cebindedir [aqılsızın parasi ~ ~ aqıllının cepındadur].
aklın varsa başına, urvan varsa aşına ver [aqlın varisä başan, ~ varisä aşan ~].
aklın varsa neylersin varı, aklın yoka neylersin varı [aqlın varisä neylärsın vari, aqlın yoğisa neylärsın vari].
akşam güneşi güzele, sabah güneşi çişliye vurur [ahşam ~ güzelä, sabah ~ çişliyä ~].
akşam yağar eve git, sabah yağar işa git [ahşam ~ evä get, sabah ~ işä get].
akşamın hayrından sabahın şerri daha iyidir [ahşamın hayrından sabağın şari ~ eydur].
akşamın işini sabaha bırakma! [ ahşamın işıni sabağa birahma].
al kapıda, sat kapıda, işin yoksa yat kapıda [~ qapida, sat qapida, işın yoğisä yat qapida].
alanla satan, güzelle yatan bilir [ alaninan ~ bilur, gözälinän ~ bilur].
alışık götün tevbesi olmaz [alişuh götün tobasi olmaz].
alışmış kudurmuştan beterdir [alişmiş, qudurmişţan betardur].
Allah dağına göre rüzgâr verir [~ ţağına görä rüzger verúr].
Allah verince [kimin oğlusun[ diye sormaz [~ ~ [kimın oğlisın[ diyä ~].
Allah verirse ‚çakolta'nın başında da verir [~ verursa ~ ~ ~ verur].
Allah'ın işine kimse karışamaz [~ işına kimsä qarişamaz].
Allah'ın sakladığını kimse saklayamaz [ ~ sahladuğuni kimsä sahliyamaz].
Allah, bir kapıyı kapatırsa ötekini açar [ ~ ~ qapiyi qapadursa, öbúrúni ~ ].
Allah, kardeş(ler)i bir yaratmış, kesesini (rızkını) ayrı [~ qardeş(lar)i ~ yaratmiş, kesäsıni (rızqıni) ayri].
alma karının dulunu, peşine gelir kulunu, senden yer senden içer, özüne saklar pulunu [~ qarının ţuluni, peşına gälur quluni, sandan yer sandan içär, özünä sahlar puluni]
alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste [~ ~ ahıni, çıhar ~ ~].
alma yetimin ahını, sonra çekersin kasavetini [~ yetimın ~, sora çekärsın qasavetıni].
altı ay tavşan derisi dayanır [alti ~ ţavşan derisi ţayanur].
altın leğenin kan kusana bir faydası yoktur [altun legenin qan qusana ~ faydasi yohtur].
an beni bir koz ile o da çürük çıksın [~ ~ ~ qozinan ~ ~ ~ çıhsın].
ana var imân bulacak, ana var yılan vuracak [~ ~ ~ bulacah, ~ ~ yilan vuracah].
anam olsun ağzı olmasın, babam olsun eve gelmesin [~ ~ ağzi ~, ~ ~ evä gälmasın].
ananın kötü kızı, kaynananın iyi gelini olmaz [ ~ köti qızi, qaynananın ey ~ ~].
anasına bak kızını, kenarına bak bezini (al)[ ~ bah qızıni, kenerına bah bezıni (~)].
apalağa şapalak, kel başa şimşir tarak (yakışır) [aµalağa şaµalah, ~ ~ ~ ţarah (yaqışur)].
ar eden kâr edemez [~ edän ~ edamaz].
arandığın yere erinme, aranmadığın yere yorulma [aranduğun yerä erinmä, aranmaduğun yerä ~ ].
arazi eve yakın, at yere yakın, avrat ere yakın olmalı [~ evä yahın, ~ yerä yahın, ~ erä yahın olmali].
arlı arından, arsız neyinden utanır [arli ~, ~ nayından utanur].
armudu soy ye, elmayı say ye [armudi ~ ~, almayi ~ ~].
arsız neden arlanır, bok da giyse sallanır [~ nädan arlanur, poh ~ geysä sallanur].
arsızın yüzüne tükürmüşler, Nisan yağmuru yağıyor, demiş [~ yüzünä tükürmişlär, - yağmuri yağiyer, ]
asil azmaz, bal(tuz] kokmaz, kokarsa yağ kokar, çünkü aslı ayrandır [~ ~, pal kohmaz, koharsa ~ kohar, şünki asli ayrandur].
aslını yitiren asılsızdır (haramğzededir) [aslıni yituran asılsızdur (~-zededur].
aş buldun yanaş, iş buldun savuş [~ ~ ~, ~ ~ ~].
at alırsan arlıdan, kız alırsan carlıdan al [~ alursan arlidan, qız alursan carlidan ~].
at binicisine göre kişner [~ binicisinä görä kişnär].
at ile eşek tepişir (boğuşur) arada sıpa ezilir [atinän eşşek tepişur (boğuşur) ~ ~ ezulur].
at kazığı koparır kendi götüne batırır [~ qazuği qoparur ~ götünä baturur].
at öleceği zaman kişnermiş [~ öläcaği ~ kişnärmiş].
at(ım) at olana kadar, yiğitim mat olur [~ ~ ~ qadar, igidım ~ ~].
ata binmesi bir ayıp, inmesi iki [~ binmäsi ~ ayip, enmäsi ~ ]
ateş düştüğü yeri yakar [ ~ düşţuği ~ yahar].
ateş, yanacak oduna konar [~, yanacah ~ qonar].
ateşle oyun olmaz [ateşinän ~ ~].
atın aksağı da eşekten yeğin olur [~ ahsaği ~ eşşekdän yegin ~].
atın iyisi alayda, kabın iyisi kalayda belli olur [~ eyisi ~, qabın eyisi qalayda ~ ~].
atın kazancı eşeğindir [~ qazanci eşşegindur].
atın küçük başlısı, karının uzun saçlısı (iyidir) [ ~ ~ başlısi, qarının ~ saçlısi (eydur)].
atın ölümü arpadan olsun [~ ölümi ~ ~].
atla eşeği ayıran semerdir [atinän eşşegi ~ semerdur].
atta karın yigitte burun [~ qarın, igitdä ~].
attan düşen yorgan döşek, eşekden düşen kazma kürek(lik olur) [~ düşän yorğan ~, eşşekdän düşän qazma ~(luh ~)].
avanesi olanın bir gözü açık gerek [~ ~ ~ gözi açuh ~].
avcının avı gelince, tazının sıçacağı gelir [~ avi gälınca, ~ siçacaği gälur].
ayı ne bilir ki hurma ne tattadır [ avi na bilür ki ~ ~ na ţaddadur].
ayıdan kork kork, bokundan da mı kork [avidän qorh qorh, pohundan da mi qorh].
ayıdan post, Moskof'tan dost olmaz [avidan ~, Mosqov'dan ~ ~].
ayının kırk oyunu bir pantanın başınadır [avının qırh oyuni bir panţanın başınadur].
ayıya demişler [kalk oyna[, kalkmış bir adam boğmuş oturmuş [aviyä demişlär [kalh ~ [, kalhmiş ~ ~ boğmiş oturmiş[].
aynan yoksa komşuna bak [[ ~ yoğisa komşiya bah],(baad]].
ayran bulamaz içmeye, kürk (at) ile gider sıçmaya [~ ~ içmäya, kürk (at)inän gedär siçmaya].
az şeyden çok şey çıkar [~ şeydän çoh ~ çıhar].
az tamah çok ziyan getirir [ ~ ţamah ~ ~ gäturur].
az veren candan, çok veren maldan verir [~ verän ~, çoh verän ~ verur].
aza erinen çoğa yorulur [~ erinän ~ ~].
azan kuş ya belasını bulur ya Mevlasını [~ quş ~ belasıni ~, ~ Mevlasıni].
azan kuşun ömrü az olur [~ quşun ömri ~ ~].
azdan az olur, çoktan çok [ ~ ~ ~ , çohtan çoh].
azı bilmeyen çoğu hiç bilmez [azi bilmiyän çoği heç bilmäz].
azıcık aşım, kavgasız başım [azıcıh ~ qavğasız ~].
Azrail'in danasını kurt kapmaz [Ezrayil'ın ţanasıni qurt qapmaz].
bacanak bacanağı suya aşağı verir yukarı arar [ bacanah bacanaği ~ aşşaği verur yohari arar].
bahşiş atın dişine bakılmaz [ ~ ~ dişına bahılmaz].
bakmakla usta olunsaydı itler kasap olurdu [bahmaynan ~ olunaydi itlär qasap olurdi].
baktın deli, dön geri [bahţın deli, ~ ~]
baltada varsa sapta da var [ ~ varisä sapında da var].
baltasız ağaç yoktur [~ ~ yohdur].
başa gülmek adam öldürmez [~ gülmäh ~ öldürmaz].
bayram kemiği ile it tavlanmaz [~ gemüginän ~ ~].
bedava sirke baldan tatlıdır [ bedihava sirkä µaldan ţatlıdur].
ben diyorum hadimim, sen diyorsun çoluk çocuktan ne haber [~ diyerim hadimım, sän diyersın çoluh - çocuhdan nä habar].
ben eşek olduktan sonra sırtıma semer vuran çok olur [~ eşşek olduhdan sora ~ ~ ~ çoh ~].
benim kalbimde sanem ila sedef, senin kalbinde camuş ile gedek [benım qalbımda
seneminän ~ sänın qalbında camuşiän ~].
beyazın adı, karanın tadı (var) [bayazın adi, qaranın ţadi].
bina binaüstüne kurulur, aile aile üstüne kurulmaz [~ ~üsdünä qurulur, ayile ayile üsdünä qurulmaz].
binicinin sağı solu olmaz [ ~ saği soli ~].
bir ağaç yıkıldımı baltalı da ona seğirtir, baltasız da [ ~ ~ yıhıldimi baltali da ~ segirdur, ~].
bir ayak evvel bin ayak evvel(dir) [~ ayah ~ ~ ayah ~(dur)].
bir elmaya kırk kişi taş atar, kim düşürürse o yer [~ almaya qırh ~ ţaş ~, ~ düşürürsä ~ ~ ].
bir hatır, iki hatır üçüncüsü vur yatır [~ ~, ~ ~,üçüncüsi ~ yatur].
bir kısrak yedi yılda iyi bir kulun getirir [~ qısrah ~ ~ ey ~ qulun gäturur].
bir kötünün yedi köye şerri dokunur [~ kötünnun ~ köyä şari tohunur].
bir köye bir deli yeter [~ köyä ~ ~ yetär].
bir musibet bin nasihattan iyidir [~ nüsibet ~ ~ eydür].
bir topal bit (bile) yedi yatağı dolaşır [~ ~ ~ (bilä) ~ yataği ţolaşur].
bir uyuzlu dana bir nahırı batırır [~ uyuzli ţana ~ nahıri baturur].
biri yer biri bakar kıyamet ondan kopar [ ~ ~ ~ bahar, ~ ~ ~].
boğayı böğürten taşağıdır [ buğayi bögürdän taşşağidur].
bok yiyen kuş nıkartından bellidir [poh yiyan quşun niqardından bellidur].
bokuna göre bostan ek [ pohuna görä ~ ~ ].
boş itin menzili olmaz [~ itın ~ ~].
boş laf karın doyurmaz [~ ~ qarın ţoyurmaz].
boş torbaya at gelmez [ ~ ~ ~ gälmaz].
boşboğazı fırına atmışlar, odun yaş da yanmıyorum, demiş [boşboğozi furuna atmişlär, ~ ~ ~ yanmiyerim, ~].
boynuz kulağı geçer [buynuz qulaği geçär].
bu oğluma, bu kızıma, kalmadı boğazıma [~ ~, ~ qızıma, qalmadi boğozuma].
bugünün yarını da vardır [bögünün yarıni da vardur].
buğday ekmeğin yoksa, tatlı dilin olsun [~ etmegin yoğısa, ţatlı dilın olsun].
bulanık suda balık tutulmaz [ ~ ~ paluh ţutulmaz].
bulut gider Ahıska'ya sen gir paskaya, bulut gider Muş'a sen git işe [~ gedär Ahısha'ya sän ~ pashaya, ~ gedär ~ sän get işä].
burun yüzden ayrılmaz [~ yüzdän ~].
bülbülün çektiği dilinin belasıdır [~ çekduği dilinın belasidur].
büyüğün sözünü dinlemeyenülüyeülüye kalır [ böyügun sozuni ţutmiyänüliyäüliyä qalur].
büyük başın büyük derdi olur [böyük ~ böyük ~ ~].
büyük dağın büyük rüzgârı olur [böyük ţağın böyük rüzgeri ~].
büyük öküz ölmeden yeri belli olmaz [böyük ~ ölmadan ~ ~ ~].
can boğazdan geçer [~ boğozdan geçär].
can çıkmadan huy çıkmaz [ ~ çıhmadan ~ çıhmaz].
can yanmayınca gözden yaş gelmez [ ~ yanmayincä gözdän ~ gälmaz].
canım cennet istiyor ama günahlarım koyvermiyor [~ ~ isdiyer ~ ~ qoyermiyer].
cuma bozar, pazar düzer, pazar bozar, cuma düzer [~ ~, ~ düzär, ~ ~, ~ düzär].
cücükleri güzün sayarlar [cücükläri güzun ~].
çakalın eniği kurt olmaz [çaqalın enügi qurt ~].
çatal kazık yere batmaz [~ qazuh yerä ~].
çifçinin akılsızı bostancı, talebenin akılsızı destancı olur [çiftçinın aqılsızi bostanci,
telebenın aqılsızi destanci ~].
çift, çubuk, koyun; geri yanı oyun [~, çubuh, qoyun; ~ yani ~].
çingeneye bir verirsin iki ister, yatmaya da yer ister [çingän'a ~ verursun ~ isţär, ~ ~ ~ isţar].
çingeneyi padişah etmişler ileri babasını asmış [çingänayi ~ etmişlär iräli babasıni asmiş].
çirkin ile bal yeme, güzel ile taş taşı [ çirkininän pal ~ yemä, güzelinän ~ taşi].
çirkinde dert bela, güzelde yâr cefa eksik olmaz [çirkindä ~ ~ , güzeldä yâr cefa esgük ~].
çocuk olan evde gıybet olmaz [çocuh ~ evdä qıybet olmaz].
çok dostu olanın hiç dostu yoktur [çoh dosdi ~ heç dosdi yohdur].
çok söyleme arsız, aç bırakma hırsız olur [çox söyläma ~, ac biräxma xırxız ~]
çönkürmesini bilmeyen it davara kurt getirir [çönkürmäsıni bilmiyän ~ ţavara qurt gäturur].
çubuğun iyisi öküzün arkasında belli olur [~ eyisi ~ arhasında ~ ~].
çuvaldıza yumrak vurulmaz [çuvalduza yumruh ~].
çürük yumurtadan çuçul çıkmaz [ ~ ~ ~ çıhmaz].
dağ başında dur delik önünde durma. [ ţağ ~ ~ delük ögündä ~].
dağ deyip dangırdama, dağın da kulağı var [ţağ deyıp ~, ţağın da qulaği ~].
dağda öküz, düğünde kız saraflanmaz [ţağda ~, ~ dügündä qız ~].
dam, direküstünde durur [ţam, ~üstündä ~].
dana boku sıva tutmaz [ţana pohi ~ ţutmaz].
davetsiz gelen mindersiz oturur [davatsız gälan mindärsız ~].
davulun sesi sonradan çıkar [~ ~ soradan çıhar].
değirmene giden buğday öğütür, gitmeyen nöbet sorar [degirmäna gedän ~ügüdür, getmiyän ~ ~].
değme akıl, akıl olmaz [degmä aqıl, aqıl olmaz].
deh demeden yüzen gülerse avrat gir oyna çık oyna;
deli deliyi görünce değneyi kapının arkasına koyar [ ~ ~ görüncä degenegıni qapının arhasına qoyar].
deli gezegen, dertli söylegen olur [ ~ gezegän, ~ söylägän ~].
deli pazarı bok pazarı(dır) [~ bazari poh bazari(dur)].
deli söyler düz söyler [~ söylär, ~ söylär].
deliye öğüt veren çok olur [deliyä ögüt verän çoh ~].
deliye ver öğüdü, almaza ver tızığı [deliyä ~ ögüdi, almasa ~ ţızıği]
dert bir olsa ağlamaya ne gerek [~ ~ ~ ~ nä ~].
dil arkadan öter [~ arhadan ötär].
dil kısa iken dost, uzayınca düşman olur [~ qısayikän ~, uzayincä ~ ~].
dilin kemiği yok, öyle de söyler böyle de [dilın gemügi yoh, elâ da söylär belâ da].
diş kiri karın doyurmaz [~ ~ qarın ţoyurmaz].
dişin ağırır dilin kes, gözün ağırır elin kes [dişın ağırur dilın ~, gözun ağırur elın ~].
dişleyecek it dişini göstermez. [ dişliyäcah ~ dişıni gösdärmaz].
doğan ay doğuşundan bellidir [ţoğan ~ ţoğuşundan bellidur].
doğdu, boğmak olmaz [ţoğdi, boğmah ~].
doğmadan don biçilmez [ ţoğmazdan ţon biçılmaz].
dolu değdiği yeri döver [ţoli degdügi yeri dögär].
doludan dövülmüşüm, yağmurdan niye kaçayım [ţolidän dögülmişım ~ näya qaçäm].
domuz bitini tırnağına koyarsın tepene çıkar [donğuz bitıni ţırnağan qoyarsın tepeyän çıhar].
dost ile ye iç ama alış-veriş etme [dosdinän ~ ~ ~ ~-~ etmä].
dostlukla pazar dostluğu bozar [dostluğinän bazar, dostluği ~].
dostun attığı taş baş yarmaz [ dosdun atduği ţaş ~ ~ ].
dostun dost olduğu zaman, düşmanın gözü kör olur [dosdun ~ olduği zaman ~ gözi ~ ~].
dostun sertliğinden korkma, düşmanın yaltaklanmasından kork [dosdun sertluğundan qorhma, ~ yaltahlanmasından qorh].
dul karı sabunuyla yıkanılmaz [ţul qari sabuniynän yıhanılmaz].
dul karının art eteği ön eteğine düşmandır [ţul qarının ~ etegi ög eteginä düşmandur].
dünya kadar malın olacağına horoz kadar erin olsun [~ qadar ~ ~ ~ qadar erın ~].
dünya kadar malın olacağına zerre kadar talihin olsun [~ qadar ~ ~ ~ ~ talahın ~].
düşmüş (düşük) ağaca balta vuran çok olur [düşmiş (~) ~ ~ ~ çoh ~].
eğrinin dünyada yeri yoktur [ egrının ~ ~ yohdur].
ekmeden biçilmez [ekmädan biçılmaz].
ekmeği evden al, arkadaşı yoldan [etmegi evdän ~, arhadeşi ~].
ekmeğini yediğin ocağın çanağına tükürülmez [ekmegıni yeduğun ~ ~ tükrülmäz].
ekmek boğaza kalırsa su, su kalırsa kefen yetişir [etmek boğozan qalursa ~, ~ qalursa ~ yetişür].
el ağzı çuval ağzı değil [~ ağzi ~ ağzi degil].
el atına binen çabuk iner [ el ~ binän çabuh enär].
el elin ölüsüne güle güle ağlar [~ elın ölüsünä gülä gülä ~].
el eliyle diken yolma, hayıf olur dikene [~ eliynän tikän ~, ~ ~ tikänä].
el için yanma nara yak çubuğun keyfin ara [~ içün ~ ~ yah ~ keyfın ~].
el öğüt verir ama yoğurt vermez [~ ögüt verur ~ ~ vermäz].
el öpmekle ağız murdar olmaz [ el öpmäyinän ~ ~ ~].
el seyirden doymaz [~ seyirdän ţoymaz].
elden gelen her öğün olmaz, o da vaktinde bulunmaz [ eldän gälän ~ ~ ~, ~ ~ vahdında ~].
eli bağlı olanı kim olsa döver [~ bağli olani ~ ~ dögär].
elin yumruğunu görmeyen kendi yumruğunu değirmen taşı sanır [~ yumruğuni görmiyän gendi yumruğuni degirmän ţaşi zanar].
elinde yoksa dilinde olsun [ elında yoğisä dilindä ~].
elinden çivi çakmak gelmez, başkasına ustalık öğretir [elindän çivi çahmah gälmäz, başhasına ustaluh ögrädur].
elinle verip ayağınla alma [ elinän verıp ayağinän ~].
ellerin yağı, balı; ananın kuru eli [ellärın yaği, pali; ~ quri eli].
elti eltiye küser, kaynana araya girer [ ~ eltiyä küsär, qaynana ~ girär].
elti eltiye mevlit okumaz.[ ~ eltiyä mevlüt ohumaz].
emanet ata binen çabuk iner [amanat ~ binän çabuh enar].
emaneti kurt saklar [amanati qurt sahlar].
[eniği kurak havada okşama, yağmurlu havada üstünü çamurlatır [enügi qurah havada ohşama yağmurli havada üsdüni çamurladur].
enişte daldası geven daldası(dır) [ enişţä ţaldasi geven ţaldasi(dur)].
erkek at adamın kocasıdır [ ~ ~ ~ kocasidur].
erken evlenen ila erken ayrılan yanılmamış [~ evlänäninän ~ ayrilän yanğılmamiş].
erken kalkan yanılmaz [~ qahan yahğılmaz].
Ermeninin yeğini Kürdün haçına söver [Ermäninın yegıni Kürdun haçına sögär].
eski pamuk bez olmaz, eski düşman dost olmaz [~ pambuh ~ ~, ~ ~ ~ ~].
eşeğe binmesi bir ayıp, inmesi iki [eşşegä binmäsi ~ ayip, enmäsi ~ ayip].
eşeğe eher yakışmaz [eşşegâ ~ yaqışmaz].
eşeğe Kürt demişlerüç gün ot yememiş [eşşgä ~ demişlär ~ ~ ~ yemämiş].
eşeği Hod'a yollamışlar, gitmiş gelmiş yine eşek [eşşegi ~ yollamişlar, getmiş gälmiş genä eşşek].
eşeği süren osuruğuna dayanur [eşşegi sürân ~ ţayanur].
eşeğin kazandığı atındır[eşşegin kazanduği atındur].
eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez [eşşek bilâ bir düşţuği yerâ ~ ~ düşmâz].
eşek tavlanmakla eti yenilmez [eşşek tavlanmayinân ~ yeyilmâz].
eşsiz avrat yularsız at (gibidir) [~ ~ yuralsız ~ (gibidur)].
et ile tırnak arasına girilmez [~ ilâ ţırnah arasına girilmâz].
et kemiksiz olmaz [~ gemüksuz ~].
et tırnaktan ayrılmaz [~ ţırnahţan ~].
ev danası öküz olmaz [~ ţanasi ~ ~].
ev yıkanın evi olmaz [ ~ yıhanın ~ ~].
eve gelince yüzen gülerse avrat gir oyna çık oyna [~ demädan yüzän gülärsa ~ ~ ~ çıh ~; evä gälınca yüzän gülärsa ~ ~ ~ çıh ~].
eve lazım olan camiye haramdır [evâ ~ ~ camiyâ haramdur].
fakirin yakasını kırma da kafasını kır [faqırın yahasıni qırma ~ qafasıni qır].
fukaranın "gelecek sene"si olmasa hali yamandır [fuqaranın "gâalacah ~"si ~ ~ yamandur].
fukaranın malı da fukara olur [fuqaranın mali ~ fuqara ~].
fukaraya "kimden aldın", zengine "hayırlı olsun" derler [ fuqaraya "kimdân ~" zenginâ "heyirli ~" derlâar].
fukaraya taş yokuşta rastlar [fuqaraya ţaş yoquşţa raslar].
garip itin kuyruğu döşünde olur [qarip itın quyruği döşünde olur].
gâvurun ekmeğini yiyen gâvurun kılıcını sallar [~ etmegıni yiyân ~ qılıcıni çekâr].
geç gelen kesesinden yer [ ~ gâlan kesâsından ~].
geçen arabanın gölgesi durmaz [geçân ~ kölgâsi ~].
geçmez akçe, kötü mal sahibinindir [geçmâz ahçâ, köti ~ sahibınundur].
gelin ata biner "ya kısmet" der [~ ~ binâr "~ qısmet" der].
gelin gelin olmaz, biraz da ev gelin olur [~ ~ ~, ~ ~ ~ ~ ~].
gelin kaynana toprağından yaratılmıştır [~ qaynana ~ yaradılmişţur].
gelin kötü çıkarsa anası, damat kötü çıkarsa babası suçlanır [~ köti çıharsa anasi, ~ köti
çıharsa babasi suçlanur].
gelin minder getirir kendi oturur [~ mindâr gâturur gendi ~].
gizli öğür alan aşikâr doğurur [ ~ ögür ~ ~ ţoğurur].
göçmenin rızkı çok, ömrü az olur [göçmânin rızqı çoh, ömri ~ ~].
göl yatağından su eksük olmaz [~ ~ ~ esgük ~].
gönül oka da konar boka da [~ oha ~ qonar paha ~].
gönül umduğundan küser [ ~ ~ küsâr].
gönülsüz it sürü beklemez [ ~ ~ süri beklâmaz].
göz gördüğünden kira ister [~ görduğundan ~ isţâr].
gözü aç olanın karnı da doymaz [gözi ac ~ qarni ~ ţoymaz].
gözün kim oydu? -ciğer. -onun için derin oymuş [gözún ~ oydi? -ciger. -oniçún der'n oymiş] gözünü kim oydu? -Ciğer. -Onun için derin oymuş [-gözün ~ oydi? -Ciğer. -Oniçün derın oymiş].
gün battı, gâvur yattı [~ batti, ~ yatti].
gün çarığı, çarık da ayağı sıkar [~ çaruği, çaruh ~ ayaği sıhar].
güvenme dostuna, saman doldurur postuna [ güvânma dosţan ~ ţoldurur postan].
hancı tavuğunun gözü, yolcu bokunda olur [hanci ~ gözi yolçi pohunda olur].
haramın binası olmaz [~ binasi ~].
harmana giren posruk dirgene dayanır [ ~ girân posruh dirgâna ţayanur].
hatıra bakan göte bakar [ ~ bahan götâ bahar].
hava akşam kızarur zaman, sabah kızarur hemen yağar [~ ahşam kızarur zaman, ~ qızarur haman ~].
havada bulut oynar vay sarının başına, haruda un tükenir vay karının başına [ ~ ~ ~ ~ sarının ~, haroda ~ tükânur ~ qarının ~].
havanın ayazına karının beyazına güven olmaz [~ ~, qarının bayazına güvân ~]
haydan gelen huya gider [~ gâlân ~ gedâr].
her adamın altında at oynamaz [~ ~ ~ ~ ~].
her ağaçtan düdük olmaz, al haberi zurnadan [~ ağaçţan ~ ~, ~ habari ~].
her ağaçtan ok olmaz [~ ağaçţan oh ~].
her bolluğun bir darlığı, her darlığın bir bolluğu vardır [~ bolluğun bir ţarluği, ~ ţarluğun ~ bolluği vardur].
her horoz kendi çöplüğünde öter [~ ~ ~ çöpluğunda ötâr].
her madrabaz bir alığın sırtından geçinir [~ ~ ~ aluğun ~ geçunur].
her öküz bir çubukla sürülmez [~ öküz bir çubuhla sürülmâz].
her ummayanın bir feli vardır [~ ummiyânın â â vardur].
her yerde okka dört yüz dirhemdir [~ yerdâ hoqqa ~ ~ dirhemdur].
her yüze güleni dost sanma [~ yüzâ gülâni ~ zanma].
her zaman keşiş kete yemez [~ ~ ~ ~ yemâz].
herkes kendi kantarında ağırdır [~ ~ qantarında ağırdur].
herkes sakız çiğner ama Kürt kızı mezakını çıkarır [herkes ~ çeynâr ama, ~ qızi mezaqıni çıharur].
hers çıktığında göz kararır, hers indiğinde yüz kararır [~ çıhţuğunda ~ qararur, ~
enduğunda ~ qararur].
hers ile kalkan zarar ile oturur [hersinân kalhan zararinân ~].
herşey incelikten insan kabalıktan kırılır [~ incâluhţan ~ qabaluhţan qırılur].
heybe zamanında torba, torba zamanında heybe al [hegbâ ~ ~, ~ ~ hegbâ ~].
hırlamanın ölüma faydasi yohtur [~ ölümâ bir faydası yohţur].
hırsız evden olursa, öküz bacadan çıhar [hırhız evdân olursa, öküz bacadan bilä çıhar].
hile ile om(ul)sa, sıçan omar [hileynän ~, ~ ~ onsa siçân ~].
hocanın okumuş olduğunu herkes bilir [~ ohumiş olduğuni ~ bilür].
horozu çok olan köyün sabahı çabuk olur [~ çoh ~ ~ sabaği çabuh ~].
huyunu bilmediğin atın arkasından geçme [~ bilmâduğun ~ arhasından geçmâ].
ırgat parasız pulsuz olur da yemesiz içmesiz olmaz [ırğat ~ ~ ~ ~ yemâsız içmâsız ~].
iki (çift) yatanüç kalkar [~ (~) ~ qalhar].
iki el bir baş içindir [~ ~ ~ ~ içündur].
iki er bir kervan, iki karı bir divan(dır) [ ~ ~ ~ ~, ~ qari ~ ~(dur)].
iki su bir ekmek yerine geçer [iki su bir etmek yerinâ geçâr].
iki yatanüç olur [~ ~ ~ ~]
iki yere bakan şaşı bakar [~ yerâ bahan şaş bahar].
ince kalın birimiş, hayıf ömrüm çürümiş [~ qalın ~, ~ ~ çürümiş].
insan var yorgun yatar dinç kalkar, insan var dinç yatar yorğun kalkar [~ yorğun ~ qalhar, ~ yorğun qalhar].
insan yitiğini anasının koynunda bile arar [ ~ yituğuni ~ qoynunda bilâ arar].
insanı dili hem paşa yapar hem poşa [insani ~ ham ~ ~ ham ~].
insanın ekmeği evden, arkadaşı köyden olmalı [~ etmegi evdân, arhadeşi köydân olmali].
insanın neresi ağrıyorsa, canı oradadır [ ~ nerâsi ağıriyersâ cani oradadur]
insanın yere bakanından, suyun yavaş akanından (kork) [~ yerâ bahanından, ~ ~
ahanından qorh].
insanoğlu çiğ süt emmiştir [~ çig süd emmişţur].
ip inceldiği yerden kopar [~ incâlduği yerdân qopar].
iş başa düştümü tuman topuğa düşer [~ ~ düşdimi ~ ~ düşâr].
işini bilmeyen çavuşlar, döner bokunu avuçlar [~ bilmiyân ~, donar pohuni ~].
işkilli göt cıngıldar [işqilli ~ ~].
işkilli göze çöp düşer [ işqilli gözâ ~ düşâr].
it itin ayağına basmaz [~ itın ~ ~].
ite bulaşacağına çalıyı dolaş [itâ ~ çaliyi ţolaş].
iti anarsan değneyi kapı arkasına koy [~ ~ degenegi qapının arhasına qoy].
itin canı azapta gerek. [itın cani azapţa ~].
itin hatırı yoksa sahibinin hatırı var [itın hatıri yoğisâ, sahabının hatıri ~].
itin ölümü yaklaştımı gider cami kapısında işer [itın ~ yahlaşdimi gedâr ~ qapısına işâr].
itin ulumasıyla gökten lavaş yağmaz [itınülümâsiynân gögdân ~ yağmaz].
itten kuzu doğmaz [ittân quzi ţoğmaz].
iyiliğe iyilik her adamın kârıdır, kötülüğe iyilik er adamın kârıdır [eylügâ eylük ~ ~ kâridur,
kütiluğa eylük ~ ~ kâridur].
iyilik yitmez [eylük yitmâz].
kadın beşik dibinde belli olur [~ ~ dibindâ ~ ~].
kadın var arpa unundan aş yapar, kadın var buğday ununu kâş yapar [~ ~ ~ , ~ ~ buğda ununi kâş ~].
kadını eri peyniri deri saklar [ ~ ~ peyniri deri sahlar].
kalan işe kar yağar [qalan işâ qar ~].
kaldıramayacağın taşın altına girme [qaldıramiyâcağın ţaşın ~ girmâ].
kalleş ile bostan ekenin hıyarı eğri biter [qalleşinân bosţan ekânn hıyari egri bitâr].
kanatsız kuş uçamaz [qanatsız quş uçamaz].
kancık yalanmadıkça köpek dolanmaz [qancuh yalanmaduhça ~ ţolanmaz].
kapını kilitle, hırsızı belaya düşürme [qapın kitlâ, hırhızi ~ düşurtma].
kar beyazdır itler sıçar, kahve karadır beğler içer[qar bayazdur itlâr siçâr, ~ qaradur beglâr içâr].
kardeş iyi olsaydı Allah bir tane de kendine yaratırdı [qardeş ey olaydi ~ ~ ~ dâ kendınâ yaradurdi].
karganın kârı olmasa camuşun arkasını didmez [karğanın ~ ~ ~ arhısini didmâz].
karğanın yavrusu kendine şahin görünür [qarğanın yavrusi kendiınâ şahan ~].
kasap isterse keçinin boynuzundan yağ çıkarır [~ istârsâ geçının buynuzundan ~ çığardur].
kaynamaya camuş eti dayanır [qaynamaya ~ ~ ţayanur].
kaynamaya kara kazan dayanur [qaynamaya qara qazan ţayanur].
kaza bağıra bağıra gelmez [qaza ~ ~ gâlmaz].
kazan kazana ver, kalırsa kızına ver [qazan qazana ~, qalursa qızan ~].
kazanmadan kazan kaynamaz [qazanmadan qazan qaynamaz]
kel kız teyzesinin saçıyla övünür [~ qız teyzesının saçiynân ögünur].
kendine umaç edemeyen başkasına düymâç edemez [kendınâ ~ edâmiyân başhasına dügmâç edâmaz].
keser gibi değil bıçkı gibi ol [kesâr ~ degil bıçhı ~].
keşiş acıktımı eski defterleri yoklar [~ acıhţimi ~ defţerlâri yohlar].
keşiş her zaman kete yemez [~ ~ ~ ~ yemâz].
kılavuzu karga olanın burnu boktan kurtulmaz [qılavuzi qarğa ~ burni pohţan qurtulmaz].
kırık ekmek birikmez [qırıh etmek birikmâz].
kırnavlayan pisik sıçan tutamaz [qırnavliyân ~ siçân ţuţamaz].
kış kışlığını yaparsa, yaz da yazlığını yapar [qış qışluğuni ~ ~ ~ yazluğuni ~].
kız anadan görmeyince öğüt almaz [qız ~ görmâyincâ ögüt ~].
kızı öve öve köçürürler, gelinin iyisini gören az olur [qızi ögâ ögâ köçürürlâr, ~ eyısıni görân ~ ~].
kızım seni eşik dibinde, gelinim seni beşik dibinde sınarım [qızım sâni ~ dibında, ~ sâni beşik dibında ~].
kızını dövmeyen dizini, oğlunu dövmeyen özünü döver [qızıni dögmiyân dizını, oğluni döğmiyân özüni dögâr].
kimse ayranım ekşidir demez [ kimsâ ~ eşqidur demâz].
kimsenin ahı kimseye kalmaz [kimsânın ahi kimsâya qalmaz].
koca öküz ölmeden yeri belli olmaz [~ ~ ölmâdan ~ ~ ~].
koça kuyruğu yük olmaz [~ kuyruğu ~ ~].
komşu komşunun ineğini ıslık çalarak ararmış [qomşi qomşunun inegıni sılıh çalarah ararmiş].
komşu komşuya bakar canını ateşte yakar [qomşi qomşiya bahar canıni ateşâ yahar].
komşu komşuya elekten bakmış, "sen beni nasıl görüyorsun?" demiş. Komşusu da "sen beni nasıl görüyorsan ben de seni öyle görüyorum" demiş [qomşi qomşiyâ elekdân bahmiş, "sân ~ nasıl göriyersın?" ~. Qomşisi ~ "sân ~ ~ göriyersân ~ da sâni elâ göriyerım" ~].
komşunun karnı ağrıyorsa sen de elini karnına tut [qomşunun qarnı ağıriyersâ sân da elın qarnan ţut].
korkan göze çöp düşer [qorhan gözâ çop düşâr].
koruk üzümden pekmez olmaz [qoruhüzümdân bekmez ~].
koyma akıl yedi adım gedar [qoyma aqıl ~ ~ gedâr].
koyunun kuyruğu kendi götünü örter [qoyunun quyruği ~ götüni ortar].
kömü böyük yap, davarı Allah'tan iste [kömi böyük ~, ţavari ~ isţâ].
kör gözünden, topal kıçından korkar [~ güzündân, ~ qıçından qorkar].
kör köre "çitti!" demese bağrı yanar [~ körâ ~ demâsâ bağri ~].
körün taşı kelin başına rastlar (körun ţaşi kelın ~ raslar].
kötü komşu insanı iyi mal sahibi yapar [ köti komşi insani eyi ~ sahabi ~].
kötü komşu senin, kötü hava benim olsun [köti qomşi sânın, köti ~ ~ ~].
köyden köye değil, köyden şehire köç [köydân köyâ degil, köydân şeherâ ~].
köyden köye it çenkürmez [köydân köyâ ~ çönkürmâz].
köyü köpeksiz sanıp değneksiz gezme [ köyi ~ zanıp degeneksız gezmâ].
kudul öküz başkasının sineğini kovar [~ ~ başhasının sinegıni qovar].
kul yazısını görmeden göre girmez [qul yazısıni ~ görmâdan gora girmâz].
kulun attan düşer [qulun ~ düşâr].
kurban kemiği ile it tavlanmaz [qurban gemügiynân ~ ~].
kurda ciğer teslim edilmez [qurda ciger ~ edılmâz].
kurda kuzu teslim edilmez [qurda quzi ~ edılmaz].
kurdun kuyruğundan elek olmaz [qurdun quyruğundan ~ ~].
kurtcul köpek kendi eşini boğar [kurtcil ~ ~ eşıni ~].
kuş yeme gelir [ ~ yemâ gâlur].
kuşburnu kızardımı kendini bağdan sanar, çoban ata bindimi kendini beğden sanar
[quşburni qızardimi kendıni ~ zanar, ~ ~ ~ ~ begdân zanar]
küçük çayda boğulacağına büyüğünde boğul [~ ~ ~ böyügündâa ~].
lekeyi kova kova yüreklendirirler [~ qova qova yüreklândururlar].
mal canın yongasıdır [ ~ ~ yonqasidur].
malın alacası dışardan, insanın alacası içerden (olur) [~ alacasi dişardan, ~ alacasi
içardan (~)].
malın verme veresiye, akar gider kara suya [~ vermâ verâsiyâ, ahar gedââr qara suya].
mart geldi dert geldi [ ~ gâldi, ~ gâldi].
martta merek yarı gerek, ekin otu ayrı gerek [~ ~ yari ~, ~ oti ayri ~].
maymun aynaya bakar kendi lakabını takar[ ~ ~ bahar, kendi lağabıni tahar].
meşe çakalsız olmaz [meşâ çaqqalsız ~].
meyvali ağaca taş atan çok olur [meyvâli ~ ţaş ~ çoh ~].
meyveli ağaca balta vurulmaz [ meyvâli ~ ~ ~].
meyvesiz ağacın dibine kimse gitmez [meyvâsız ~ dibınâ kimsâ getmâz].
minderi seren kendi oturur [mindâri saran kendi ~].
minnetle gül koklanmaz [ minnetinân ~ qohlanmaz].
misafir ev sahibinin kuzusu(danası)dur, nereye bağlarsa orada yatar [~ ~ sahabının quzusi(ţanasi)dur, nerâya ~ ~ ~].
misafir umduğunu değil bulduğunu yer [msafir umduğuni degil bulduğuni ~].
namazda gözü olmayanın ezanda kulağı olmaz [~ gözi olmiyanın ~ qulaği ~].
nasipsiz lokma yenmez [ nesipsız luhma yeyilmâz].
nazar taş(ı bile) çatlatır [ ~ ţaş(i bilâ çatladur].
"ne bileyim"i ekmişler, hay huy bitmiş ["~ bilem"i ekmişlâr, ~ ~ ~].
ne doğrarsan çanağına o gelir kaşığana [nâ ţoğrarsan çanağan, o gâlur qaşuğan].
ne gir ıslan ne çık titre [nâ ~ islân nâ çıh titrâ].
ne gör şeytanı, ne oku ühlas'ı [nâ ~ şeytani, nâ ohi ühlas'i].
oğlan dayıya kız bibiye çeker[ ~ ţayiya, qız bibiyâ çekâr].
oğlan dayıya, kız bibiye (çeker) [~ ţayiyä, qız bibiyä çekär]
osurgan götün tevbesi olmaz [osurğan ~ tobasi ~].
osurgan kancıktan kurtcul enik doğmaz [osurğan qancuhdan, kurtçil enük ţoğmaz].
ot köküstüne biter [~ ~üsţunâ bitâr].
otuz iki dişten çıkan, otuz iki mahalleye dağılır [~ ~ dişţan çıhan ~ ~ mehleyâ ţağılur].
oynamasını bilmeyen gelin "yerim dar" der [oynamasıni bilmiyân ~ "~ ţar" ~].
öküz göz etmemiş tosun boncuklamaz. [ ~ ~ etmâmiş ~ boncuhlamaz].
öküz olacak dana danalığında belli olur [~ olacah ţana ţanaluğundan ~ ~].
öküzüm öküz olsun da koy çekmesin [~ ~ ~ ~ qoy çekmasın].
öküzün anacını döverler [~ anacıni dögârlar].
öküzün çektiğini kayışa sor [~ çekţuğuni qayişâ ~].
öküzün kıymeti yeri boşalmadan belli olmaz [~ qıymeti ~ boşalmadan ~ ~].
ölenle ölünmez [ölâaninâan ölünmâaz].
ölmüş eşek kurttan korkmaz [ölmiş eşşek qurtdan qorhmaz].
ölü eti ballıdır [ öli eti pallidur].
ölü osuruği kohmaz [öli osruği qohmaz].
ölüler sanar ki, sağlar hep helva yiyor [ölilar zanar ki dirilâr her helva yiyer].
ölüm bağıra bağıra gelmez [~ ~ ~ gâlmaz].
ölüm ölüm hırlamaya ne gerek [ ~ ~ ~ nâ ~].
ölümle hayıf alınmaz [ ölümlâ hayif ~].
ölüsü olan bir gün, delisi olan her gün ağlar [ ölüsi ~ ~ ~, delısi ~ ~ ~ ~].
perhiz soluğun zekatıdır [~ ~ zekatidur].
peyniri deri, kadını eri saklar [ ~ ~ , ~ ~ sahlar].
pisiğin arkası yere gelmez [pisigın arhasi yerâ gâalmaz].
pişmiş aştan kâr olmaz [bişmiş aşţan ~ ~].
rençberin karnını yarmışlar, kırk tane gelecek sene çıkmış [~ qarnıni yarmişlâr kırh ~ gâlâcah ~ çıhmiş].
saçının akmı karamı olduğunu önüne döküldüğü zaman görürsün [saçın ağ mi qara mi olduğuni ögân tökülduği zaman görursun].
sağ gözden sol göze fayda yoktur [~ gözdân ~ gözâ ~ yohţur].
sağılan ineğin memesi kesilmez [~ inegın ~ kesılmaz].
sağır işitemez benzetir [~ eşidâamaz, benzâadur].
sakalım yok ki sözüm işlesin [saqalım yox ki s—zum işläsın].
sarımsağı gelin etmişler kırk gün kokusu çıkmamış [sarmusaği ~ etmişlâr, qırh ~ kohusi çıhmamiş].
saymadığın taş kırar baş [saymaduğun ţaş qırar ~].
sefil atın tekmesi sert olur [~ ~ tekmâsi sert olur].
seyirciye dövüş kolaydır [seyirciyâ dögüş qolaydur].
sıçandan doğan dağarcık doğrar [siçandan ţoğan ţavarcuh kesâr].
sımarlama hac kabul olmaz [sımarlama ~ qabul ~].
sırtını kayının pekine daya (ver) [sırtın qayanın peginâ ţaya (ver)].
siyah yün ağarmaz [~ ~ ~].
soğan yemediysen niye ağzın kokuyor [~ yemâdiysân niyâ ~ qohiyer].
soğanı akşamdan düşmanına, sabahtan dostuna yedir [soğani, ahşamdan düşmanan, ~ dostan yedur].
söz sözü açar [soz sozi ~]. söz sözün küsküsüdür [soz sozun küsgüsidur].
su gider kum kalır, el gider dost kalır [~ gedâr qum qalur, ~ gedâr dost qalur].
su göl yerine akar (yığılır) [~ ~ yerinâ ahar (yığılur)].
su içirken yılan bile durur [~ içârkân yilân bilâ ~].
su küçüğün sofra büyüğün [ ~ küçügün, sufra böyügün].
su küçüğün söz büyüğün [~ küçügün, söz böyügün].
sus küçüğün, söz büyüğün [~ küçügun, soz böyügun].
suyun yavaş akanından, insanın yere bakanından kork [~ yavaş ahanından, ~ yerâ bahanından qorh].
tarlada izi olmayanın sofrada yüzü olamaz [tallada ~ olmiyanın sufrada yüzi ~].
taş kıran baş kırar [ţaş qıran ~ qırar].
taş yuvarlanır çeğilde kalır [ţaş yuvarlanur çegildâ qalur].
tavşan yattığı kadar sıçrar [ ~ yatţuği qadar siçrâr].
tavuk kaz ile ölçünür, tavuğun boynu kopar [tavuh qazinân ölçünur, ~ boyni qopar].
tedbirli baş terkide gerek [~ ~ terkidâ ~].
tek atlı tekin olmaz [~ atli ~ ~].
tenbele iş buyur sana akıl öğretsin. [tembelâ ~ ~ ~ aqıl ögrâtsın].
terekten sünger düşer, gelinin topuğu şişer [terekţân ~ düşâr, gelinın topuği şişâr].
terzi dikişi kötüdür, yüzünü ak edenütüdür [~ tikişi kötidur, yüzüni ağ edânütidur].
tezekten terazinin dirhemi boktan olur [tezekţân terezinın dirhemi pohţan ~].
tilki tilkiye buyurur tilki de kuyruğuna [~ tilkiyâ ~ ~ dâ quyruğuna].
tokun açtan haberi olmaz [tohun acdan haberi olmaz].
topal eşeğin sahibi ilk akşamdan yola çıkar [~ ~ sahabi, ~ ahşamdan yola çıhar].
topal keçi davarın arkasından gider [~ geçi ţavarın arhasından gedâr].
tosun boncuklar yine öküzü döverler [~ bonduruhlar, genâ öküzi dögârlar].
un kepeksiz, ev (köy)köpeksiz olmaz [~ ~ , ~ (~) ~ ~ ].
uyku uyku getirir, uyku ölüm getirir [yuhı yuhı gäturur, yuhı ~ gäturur].
uyku uykunun ekşi hamurudur [yuhı yuhının eşgi hamuridur].
uzak yerin somunu büyük ama içi oyuk olur [uzah yerın somuni böyük ~ ~ oyuh ~].
uzaktan gördüm boyu hoş, tut kulağından harmana koş [uzahdan gördum boyi hoş, ţut qulağından harmana qoş].
vakitsiz öten horozun boğazına kırmızı tel bağlarlar. [vahıtsız ötän ~ boğozuna qırmızi ~ ~].
var görmedim ki yoktan korkayım [~ görmadım ~ yohdan qorhäm].
vuran oğul babaya bakmaz [~ ~ ~ bahmaz].
yabanda bağım yok ki çakaldan korkayım [~ ~ yoh ~ çaqqaldan qorhäm].
yağar eser ev sahibi kaz asar [~ esär ~ ~ qaz ~].
yağar eser yolcu havasıdır [~ esär yolçi havasidur].
yağar eser yolcu yolunda gerek [~ esär yolçı ~ ~].
yal vakti itten, yem vakti attan (sakın) [~ vahdi ittän, ~ vahdi attan (saqın)].
yalanın menzili kısa olur [~ ~ qısa ~].
yaman işe ezel baştan ağlarlar [~ işä ~ başţan ~].
yardan düşene tekme vuran çok olur [~ düşäna tekmä ~ çoh ~]
yaşayacak (olan) dana bokundan belli olur [yaşıyacah ţana pohundan ~ ~ ].
yatan ölmez yeten ölür [~ ölmaz, yetän ~].
yeğin çoban, kurdun kısmetini elinden alır [yegın ~, qurdun qısmetıni elından alur].
yel esmeden yaprak oynamaz. [~ esmadan yaprah oynamaz].
yetim demiş "ben gülerim!", Allah demiş "ben nerdeyim?" [~ "~ gülärım!", ~ "~ nerdäyım?"].
yetim hırsızlığa çıktımı ilk akşamdan ay doğar [~ hırhızluğa çıhţimi ~ ahşamdan ~ ţoğar].
yıkılan ağaca baltalı da seğirtir baltasız da [yıhılan ~ baltali ~ segirdur baltasız da].
yıl gelirini yer [~ gäluruni ~].
yılan eğilir bükülür ama deliğe düz girer [yilan egilur bükülur ~ delügä ~ girär].
yılanın eceli geldiğinde çıkar yolda yatar [yilanın ~ gälduğunda çıhar ~ ~ ].
yiğidim ölmüş, boğazım ölmemiş [igidım ölmiş, boğozum ölmämiş]
yiğit diye diye candan, zengin diye diye maldan ederler [igit diyä diyä ~ , ~ diyä diyä ~edärlar].
yiyen yedi böreği, yemiyenin yandı yüreği [yiyän ~ böregi, yemiyänın yandi yüregi].
yoksulun öküzü de yorgun olur [yohsulun öküzi dä yorğun ~].
yokuşun dibinda ata arpa kâr etmez [yoquşundibında ~ ~ ~ etmaz].
yolu yol ile, ormanı balta ile [yoli yolinän, meşäyi baltayinän].
zemherirde damla damlayacağına kan damlasın (daha iyidir) [zemheridä ţamla
ţamliyacağına qan ţamlasın (daha eydur)].
zenginin kızını alanın başı yazmalı olur [~ qızıni ~ başi yazmali ~ ].
zor kapıdan gelende, şar bacadan çıkar [~ kapidan gälanda, ~ ~ çıhar].
|
İletişim için tıklayınız...
|
|
| |
Tekil
Online
IP