|
Cicingil, Parkigil, Mollagil, Hocagil, Hatogil, Gahmigil, Gulogil, Hanogil, Muftigil (Gahmigilın boğoz, Parkigilın inat, Mollagilın soz….)
şalcının yerleşim tarihi oldukça eskidir. Bunu, sayısı az da olsa mevcut kalıntılardan anlamak mümkün. Bunlardan en belirgin olanı ‘kozahor’* mevkiindeki –okulun bulunduğu ve köye bakan tepe- taşörme duvarlardır. Oldukça eski olan bu duvarların kalan kısımları oldukça sağlamdır. Ayrıca çevresinde mezarlık bulunduğu görülmektedir. Kemik parçalarını gözle görmek mümkündür. Eskiden orada bazı kazıların yapıldığı çevredeki çukurlardan anlaşılmaktadır. Ayrıca ‘çemikara’ mevkiinde ‘kokola’ denen yerde, küçük bir tepenin en ucunda devasa bir küp bulunmaktadır. Yerin üstünde kalan kısımları kırılmış olsa da, vaktiyle sağlamdı. Belki de ambar vazifesi görüyordu. Yine evlerin çevrelerinde çok sayıda küçük ebatlı küplere rastlanmıştı. örneklerin sayısını artırmak mümkün. Bütün bunlar yerleşimin çok eskilere dayandığını göstermektedir. Ne var ki köyün şu anki sakinlerinin köye yerleşmesi yaklaşık yüz elli (150) yıl öncesine dayanır. Köy farklı yerlerden bir çok ailenin gelip yerleşmesiyle kurulmuştur. Köye ilk gelenler, yalnız yaşayan ihtiyar bir kadınla karşılaşmışlardı. İlk gelenler bu yalnız kadının komşularıydı. Anlatılanlara göre ona yardım edilmiş, vefatından sonra arazileri ortada kalmıştı. Gelen ailelerin bazısı Ahıskalı bazısı Gürcüydü. Daha doğudan gelmişlerdi. Eskilerden bazı ailelerin gürcüce konuştuğu ama bu dilin zamanla unutulduğu bilinmektedir. Bugün pek çok yaşlı insan gürcüce konuşabilen bu insanları hatırlayacaklardır. Bir de Ahıskalılar vardı. Konuşma dili ve ağız olarak ahıska şivesiyle birebir örtüşme görülür. Tehcir döneminde köy kısa süreliğine boşaltılmış, ‘imerhev’ tarafına (eski akrabalara) gidilmiştir. Tehlike kalkınca herkes evine dönmüştür. Bu yolculukların hikayesi oldukça uzun. Bu aniden ayrılmaların ve yolculukların hazin hikayeleri vardır. Köy insanlarının soy ağaçlarını çıkarırken fazla eskiye gidemeyişlerinin nedeni, bilgilerinin köye yerleşimle sınırlı oluşudur. Hayatın akışında böyle bir kesinti olmasaydı, beklide soy ağacında daha geriye gitmek mümkün olacaktı.
Ailelerin yerleşimi:
1- CİCİNGİL : (Zengin’ler) köye ilk yerleşen ailedir. Köy tabiri ile ‘yer mantarı’dır onlar. Yani ilk sakinler. Eski ve ilk sahipler olmaları dolaysıyla, vaktiyle imkanları en iyi olan, en fazla araziye sahip bir aileydi. Buna bağlı olarak sonradan ‘zengin’ soyadı aldılar. (geldikleri köyde kalan akrabaları da aynı soyadı alacaklardır) yakın tarihe kadar, köy dükkanını onlar işletmiş, alışveriş onlardan yapılmıştır. (her birinin beşyüz ‘kod’ tahılı olurmuş) bugün aşağı mahallenin en meşhur çeşmesinin duvarında “Mihrali ZENGİN” ismi yazmaktadır. Bu su, şimdilerde azalsa da gür akan ve bu gibi soğuk bir sudur. çeşmenin adı da ‘cicingilın su’dur.
2- PARKİGİL : (Durmuş’lar) ilk yerleşen ailelerden biri de Parkigildir.
3- MOLLAGİL : (Altun’lar) İmerhev tarafından şoltishev’den* gelmişlerdir.
4- HOCAGİL : (Uzun’lar) Batum’dan gelmişlerdir. İlk adı kadıoğludur. Zikronulan Kadı’nın ilçe merkezine gidip gelirken yolda gecelediği yerdir burası. Sonraları kendisine bir yer gösterilmiş, oda ev kurmuş ve yerleşmiştir. (Mikail uzun’un eski evinin bulınduğu yer.) hocagilin soyu ona dayanır. Emekli öğretmen ‘efendi amca’diye tanınan kazım uzun, adı geçen kadı’dan çok bahseder, köye nasıl gelindiğini anlatırdı.
5- HATOGİL : (Topal’lar, Dursun’lar) Bu ailede İmerhev tarafından ‘Zata’dan gelmiştir.
6- GAHMİGİL : Aşağı gahmigil (Yıldız’lar) şoltishev’den gelmişlerdir. Yukarı gahmigil (Gümüş’ler) Diyoban’dan gelmişleridir. . Yıldız’lar, Ekinci’ler, Sütçüler
7- GULOGİL : (Kılıç’lar, Keskin’ler, Akdemir’ler) Maçhated ve manatba’dan gelmişlerdir.
8- HANOGİL : (Yılmaz’lar) Batum tarafından gelmişlerdir.
9- Muftigil : Keskin’ler, Koca’lar
10-Ansriyent : Topçu’lar
11-Canigil : İnce’ler – Kalın’lar
12- Demircigil : Demirci’ler
13- Kavuzgil : Gündüz’ler, Yavuz’lar, Yazar’lar
14- Komiyent : Kuri’lar
15- Kosolize : Aydınl’ar
16- Paligil : Balcı’lar, Torun’lar
17- şalikgil : Atar’lar, çelik’ler, Bayçelik’ler, Dede’ler
18- şaşuent : Kuş’lar
19- Ustaemigil : şimşek’ler
20- Zemiyent : Maden’ler |